கவிநடை

கண்குருடு போக்குதற்குக்—–கண்தானம் வேண்டுபவர்மண்மீது தன்சாதி—-மதக்கண்ணைக் கேட்டதுண்டா ! அடிப்பட்டுக் குருதிக்கே—-அலைகின்ற போதிங்கேபிடிப்புடனே கேட்டதுண்டா—-பிறந்தசாதி குருதிதன்னை ! பழுதுபட்ட சிறுநீரகம்—-பறித்துவேறு பொருத்துதற்குத்தழுவும்தம் குலத்தவர்தாம்—-தரவேண்டும் என்றதுண்டா ! இதயமாற்றுச் சிகிச்சைக்கே—-இணைந்தசாதி

இயல்தமிழ் நாவில் இசைத்தமிழ் பேசிடும்அயலவர் சிலரும் அருந்தமிழ் மொழிவரே! அள்ளிப் பருகிடும் அருமைத் தமிழைதெள்ளுத் தமிழால் தினமும் போற்றுவரே! இலங்கு தமிழை இன்புற்று சுவைத்திடதுலங்கு தமிழைத் தூயதெனக்

மஞ்சள் வெயில்மாலை நேரம்இதமான ௧ாற்று மெல்லமாய்வீச….! நானும் என்னவனும்மணற்பரப்பில்௧ை ௧ோர்த்துநடந்துசெல்௧ையில்மே௧ம்மெல்லியதா௧எங்௧ளின் மீதுமுத்தமிட்டுசென்றது…! முத்தத்தைஉணர்ந்தபோது தான்புரி௧ிறதுஅது ஒருதேன் மழைஎன்று..! தி௧ன ௧லை

இசையினில் கலந்திடஇயக்கங்களில் முழங்கிடகவிதையாக  வருவாயா கடலலையாக  தழுவுவாயாமழையாக வருவாயாமணமாக வீசுவாயாபனியாக வருவாயா பாலாக  சுவைதருவாயாநீராக வருவாயாநெருப்பாக எரிவாயாதிருந்திடவே செய்வாயா தீங்கினையே எரிப்பாயாகாலம் வரும்வரைகாத்திருப்பேன் உனக்காக கன்னித் தமிழ்தனைகண்போலக்

கற்பனையில் வடிவெடுக்கும்வனப்புடனே பிறக்கும் – கவிதைநிசக் கதை கண்டாலும்மனதினில் சுரக்கும் … மானை போல துள்ளிதேனை போல இனிக்கும் – கவிதைவானை முட்டும் வரையில்எழுச்சி கீதம் படிக்கும்

சின்னச் சின்னச் சொல்லெடுத்துசிங்காரமாய் வடிவமைத்துவண்ண வண்ண வரிகளுடன்வகையாகவே பாப்புனைந்தேன் பொன்னைப் போன்ற உருவகத்தில்பூப்போன்ற பெண்ணிவளும்தன்னுள் கொண்ட உணர்வுகளைதமிழாலே தொடுத்துவைத்தேன் கண்ணில் மின்னும் காதலையும்கருத்திலுள்ள எண்ணங்களும்கண்ட காட்சியின் கோலங்களும்கவியாக்கியே